หน้าภาษาเกาหลีหน้าแรกใส่อะไรบ้าง

หน้าภาษาเกาหลีหน้าแรกที่คุณเปิดในเกาหลีต้องตอบก่อนคำอธิบายสินค้าว่า ของมาถึงอย่างไร เปลี่ยนคืนอย่างไร และคุยกับใคร การแปลเว็บไซต์ของประเทศต้นทางมาเฉยๆ จะทำให้สามช่องนี้ว่างเปล่า ที่ประเทศต้นทาง หน้าชำระเงินและฝ่ายบริการลูกค้าตอบไว้อยู่แล้ว เว็บไซต์จึงไม่ต้องเขียน เริ่มจากการเติมสิบช่องด้านล่างนี้

หน้าเดียวประกอบด้วยช่องอะไรบ้าง

สิบช่อง เรียงจากบนลงล่าง ลำดับเรียงตามสิ่งที่ผู้อ่านอยากรู้ขณะเลื่อนหน้าจอ ช่องละสองถึงสามบรรทัดก็พอ — เติมสั้นๆ ดีกว่าเขียนยาวแต่คลุมเครือ

แปลอย่างเดียวแล้วขาดตรงไหน

มีช่องที่ไม่จบเพียงแค่ย้ายประโยคมา แบ่งเป็นสามแบบ คือค่าที่ต้องเขียนใหม่ ประโยคที่ต้องเขียนใหม่ทั้งประโยค และช่องที่เว็บไซต์ประเทศต้นทางไม่เคยมี

การแปลตรงตัวทำให้เลย์เอาต์พังที่ปุ่มและเมนูก่อน อักษรเกาหลีหนึ่งตัวกว้างกว่าอักษรละติน ความหมายเดียวกันจึงกินความกว้างต่างกัน และตัวอักษรบนปุ่มถูกดันลงบรรทัดที่สอง เขียนข้อความบนปุ่มใหม่ให้อยู่ราว 6 ตัวอักษรเกาหลี ถ้าสินค้าใช้ไฟบ้าน ให้ระบุว่าเต้ารับในบ้านที่เกาหลีเป็นแบบสองขากลม และบอกว่ามีหัวแปลงอยู่ในกล่องหรือไม่

เขียนเรื่องจัดส่ง เปลี่ยนคืน และติดต่ออย่างไร

สามเรื่องนี้มักถูกดูก่อนตัดสินใจสั่งซื้อ ถ้าฝังไว้ล่างสุดของหน้า คำถามเดิมจะย้อนกลับมาในรูปของการสอบถาม ถ้ายังไม่ได้กำหนดค่า เขียนว่า "อยู่ระหว่างยืนยัน" ก็ยังดีกว่าเว้นว่าง

ที่อยู่ส่งคืนอยู่ต่างประเทศทำให้การเปลี่ยนสินค้าใช้เวลานานขึ้น ให้วางข้อเท็จจริงนี้ไว้ค่อนไปทางด้านบนของหน้า — ถ้ามารู้หลังสั่งซื้อ การสอบถามหนึ่งครั้งจะกลายเป็นการโต้ตอบหลายรอบ

วางช่องทางติดต่อไว้ตรงไหนของหน้า

วางไว้สามจุดด้วยข้อความเดียวกัน — ใกล้ด้านบน ตรงที่คำอธิบายสินค้าจบ และล่างสุดของหน้า เพราะจุดที่แต่ละคนตัดสินใจขณะเลื่อนหน้าจอไม่เหมือนกัน ช่องทางสองแบบก็พอ แบบหนึ่งคือฝากข้อความไว้แล้วออกไป (แบบฟอร์ม) อีกแบบคือโต้ตอบกันทันที (แอปแชท)

การใส่แค่ที่อยู่อีเมลมักถูกอ่านว่าต้องรอคำตอบหลายวัน การเปิดช่องทางหนึ่งบนแอปแชทที่ใช้กันแพร่หลายในเกาหลีจะดึงคำถามสั้นๆ ไปทางนั้น เหลือเฉพาะเรื่องยาวไว้ในแบบฟอร์ม ถ้าจะใส่เบอร์โทรศัพท์ ให้ใส่เบอร์ที่กดได้เลยจากในเกาหลี แทนที่จะเป็นเบอร์โทรระหว่างประเทศ

ให้แบบฟอร์มมีช่องไม่เกิน 5 ช่อง — ชื่อ ช่องทางติดต่อ สินค้า เนื้อหา และการยินยอม ยิ่งเพิ่มช่อง คนที่หยุดกลางทางยิ่งมากขึ้น หลังกดส่ง ให้แสดงหนึ่งบรรทัดว่า ได้รับแล้ว และจะตอบภายในกี่วันทำการ ถ้าไม่มีบรรทัดนี้ คนเดิมจะส่งซ้ำอีกครั้ง

กำหนดโดเมนและที่อยู่เว็บอย่างไร

ถึงจะเริ่มจากหน้าเดียว ก็ควรกำหนดที่อยู่เว็บโดยมองไปข้างหน้า เมื่อพิมพ์ลงโฆษณา นามบัตร และกล่องแล้ว การย้อนกลับทำได้ยาก

ตั้งชื่อพาธให้สั้นด้วยอักษรละตินตัวพิมพ์เล็ก ที่อยู่เว็บที่มีอักษรเกาหลีจะกลายเป็นสายอักขระยาวเมื่อคัดลอก และถูกตัดในแอปแชท ให้เส้นแบ่งภาษาปรากฏบนที่อยู่เว็บ — ถ้าสลับภาษาเฉพาะภายในหน้าจอ คนที่ได้รับลิงก์จะเปิดเจออีกภาษาหนึ่ง โดเมนประจำประเทศบางครั้งมีเงื่อนไขคุณสมบัติผู้ขอจดทะเบียน จึงควรดูคำแนะนำของหน่วยงานรับจดทะเบียนเพื่อตรวจเงื่อนไขเหล่านั้นก่อน

ก่อนเปิดหน้าต้องตรวจอะไร

สิ่งที่ระบุบนหน้ามีสามอย่าง คือชื่อบริษัทผู้ขาย ช่องทางติดต่อที่ติดต่อได้ในเกาหลี และวิธีจัดการข้อมูลส่วนบุคคล รายการใดใช้บังคับและใช้ถึงระดับไหน ขึ้นอยู่กับว่าคุณขายเอง นิติบุคคลเกาหลีเป็นผู้ขาย หรือมอบงานกระจายสินค้าให้ผู้อื่น ให้ดูคำแนะนำของหน่วยงานที่รับผิดชอบเพื่อระบุว่ารูปแบบการขายของคุณเข้าข่ายกรณีใด แล้วเขียนตามนั้น

สินค้าแต่ละประเภทยังมีเครื่องหมายหรือการแจ้งจดที่ต้องได้มาก่อนขายในเกาหลี ข้อกำหนดแยกตามชนิดสินค้า จึงควรตรวจก่อนเขียนข้อความบนหน้า

สิ่งที่ต้องทำวันนี้

บนกระดาษหนึ่งแผ่น ให้เขียนสิบช่องจากตารางแรกเรียงลงมาตามแนวตั้ง แล้วทำเครื่องหมายเฉพาะช่องที่ยกมาจากเว็บไซต์ประเทศต้นทางได้ตามเดิม ช่องที่ไม่ได้ทำเครื่องหมายคือรายการที่ต้องสร้างใหม่ในครั้งนี้ โดยทั่วไปจะเหลือสี่ช่อง คือจัดส่ง ค่าใช้จ่ายเพิ่ม เปลี่ยนคืน และข้อมูลผู้ขาย และเมื่อเขียนคำตอบช่องละหนึ่งบรรทัด ก็จะเห็นไปพร้อมกันว่าใครในเกาหลีจะรับงานส่วนนั้น