รูปแบบคอนเทนต์ในเกาหลี แยกตามพื้นที่ลง

คอนเทนต์ที่หมุนเวียนอยู่ในเกาหลีมีรูปแบบที่เกือบจะกำหนดไว้แล้วตามแต่ละพื้นที่ลง พื้นที่แบ่งได้สี่แบบ — วิดีโอแนวตั้งสั้น · ชุดภาพที่เลื่อนดูทีละใบ · พื้นที่ที่คนอ่านข้อความยาว · พื้นที่ที่รีวิวของผู้ซื้อสะสมอยู่ ความยาว สัดส่วนภาพ และส่วนที่เห็นเป็นอย่างแรกต่างกันในแต่ละพื้นที่ ในบรรดาไฟล์งานที่ใช้อยู่ในประเทศตัวเอง อันไหนย้ายมาใช้ได้เลยและอันไหนต้องทำใหม่ ก็แยกตามสี่พื้นที่นี้เช่นกัน

พื้นที่ลงแบ่งได้กี่ลักษณะ

ถ้าจำเป็นชื่อบริการ ทุกปีก็เปลี่ยน แต่ถ้าแบ่งตามท่าทีของคนตอนที่มาถึงพื้นที่นั้น จะได้สี่แบบ สินค้าเดียวกันแต่พื้นที่ต่างกัน งานที่ทำออกมาก็เป็นคนละชิ้น

สามพื้นที่แรกเป็นที่ที่บริษัททำเองแล้วลง พื้นที่ที่สี่ไม่ใช่ที่ที่บริษัทลง แต่เป็นที่ที่ข้อความของคนที่ซื้อไปแล้วสะสมกันไว้ วิธีเตรียมจึงต่างกัน

แต่ละพื้นที่ควรกำหนดความยาวเท่าไร

ด้านล่างคือช่วงที่ใช้ได้เป็นส่วนใหญ่ ข้อกำหนดละเอียดต่างกันตามพื้นที่และมีการเปลี่ยน ก่อนอัปโหลดจึงควรดูคำแนะนำของพื้นที่นั้นสักครั้ง

ไม่มีข้อห้ามว่าเกิน 45 วินาทีไม่ได้ เพียงแต่การกำหนดความยาวไว้ก่อนแล้วใส่เฉพาะสิ่งที่ลงได้ ใช้แรงน้อยกว่าการทำจนจบแล้วค่อยตัดออก หนึ่งชิ้นให้พูดเรื่องเดียว

ส่วนที่เห็นเป็นอย่างแรกใส่อะไร

ทั้งสี่พื้นที่ ในหน้ารายการจะโผล่มาแค่เศษหน้าสุด เศษเดียวนั้นต้องบอกได้ว่ากำลังขายอะไร ส่วนที่เหลือจึงจะถูกเปิด ถ้าวางโลโก้กับอินโทรแบรนด์ไว้หน้าสุด เศษนั้นจะถูกอินโทรใช้ไปหมด — ให้ย้ายโลโก้ไปไว้ท้าย

• 2 วินาทีแรกของวิดีโอแนวตั้งสั้น — สินค้าอยู่ในเฟรม มีข้อความหนึ่งบรรทัดทับอยู่ ปิดเสียงดูก็ต้องรู้ว่าเป็นวิดีโอเรื่องอะไร
• ภาพใบแรกของชุดภาพ — หน้ารายการหยิบไปแค่ใบนี้ ให้วางใบที่เห็นสินค้าทั้งชิ้นไว้ก่อน แล้วดันภาพรายละเอียดไปข้างหลัง
• 3 บรรทัดแรกของข้อความยาว — ผลค้นหาและหน้ารายการแสดงเท่านี้ตามตัวอักษร ให้เขียนข้อสรุปไว้ต้น
• ภาพแรกของรีวิว — ผู้ซื้อเป็นคนถ่าย สิ่งที่บริษัทกำหนดได้คือสภาพของสินค้าตอนเปิดกล่อง

ไฟล์งานที่ทำในประเทศตัวเองย้ายมาใช้เลยได้ไหม

เปิดโฟลเดอร์ไฟล์งานแล้วแบ่งเป็นสามช่อง — ใช้ได้เลย · เปลี่ยนแค่ซับ · ทำใหม่ เกณฑ์แบ่งมีสองข้อ คือมีตัวอักษรฝังตายอยู่ในภาพหรือไม่ และเห็นฉลากสินค้าหรือไม่

การวางเสียงภาษาอื่นทับฉากโคลสอัปปากคนพูด จะทำให้ปากกับเสียงไม่ตรงกัน ฉากแบบนี้ให้คงเป็นซับไว้ หรือถ่ายใหม่ ส่วนฉากที่หน้าเล็กหรือเห็นแค่มือ เปลี่ยนเสียงแล้วไม่สังเกตเห็น จึงควรแยกสองกลุ่มนี้ก่อนเลือกไฟล์ที่จะย้าย

ใส่ซับไตเติลและตัวอักษรบนจออย่างไร

สองอย่างนี้ต่างกัน ซับไตเติล คือการถอดคำพูดออกมาเป็นตัวอักษร ส่วน ตัวอักษรบนจอ คือสิ่งที่ใส่เพิ่มเพื่อเน้น ให้แบ่งโซนของทั้งสองไว้ล่วงหน้า อย่าให้ทับกันในเฟรมเดียว

แปลแล้วจำนวนบรรทัดจะเปลี่ยน อย่ายัดคำแปลลงช่องซับของต้นฉบับ แปลเสร็จแล้วให้นับและตัดบรรทัดใหม่ทีละบรรทัด ขอบบนล่างของวิดีโอแนวตั้งจะมีชื่อบัญชี คำบรรยาย และปุ่มมาทับ ตัวอักษรที่วางไว้ตรงนั้นจึงถูกบัง

ควรเติมสี่พื้นที่ตามลำดับไหน

ถ้าจะเติมทั้งสี่พร้อมกัน ผลที่ได้จะไม่เข้ากับรูปแบบของพื้นที่ไหนเลย ให้เลือกทีละหนึ่งก่อน เกณฑ์คือสินค้านั้นต้องใช้คำอธิบายมากแค่ไหน

สินค้าที่เห็นแล้วเข้าใจทันที — ของกิน ของทา ที่มองเห็นวิธีใช้ — ให้เริ่มจาก วิดีโอแนวตั้งสั้น สินค้าที่ต้องอธิบายจึงเข้าใจ — ต้องพูดถึงส่วนประกอบ ข้อกำหนด การเปรียบเทียบ — ให้เริ่มจาก พื้นที่ข้อความยาว ส่วนชุดภาพ ให้ตัดจากไฟล์งานของฝั่งที่ทำเสร็จก่อน

พื้นที่ที่รีวิวสะสมไม่ใช่ที่ที่เราไปเติม มันเกิดขึ้นหลังเริ่มขายแล้ว จึงอยู่ท้ายสุดตามลำดับ แต่มีสิ่งที่ต้องตัดสินใจก่อนส่งของล็อตแรก — ตอนเปิดกล่องแล้วสินค้าอยู่ในสภาพแบบไหน และวิธีใช้กับฉลากอ่านเป็นภาษาเกาหลีได้หรือไม่

สิ่งที่ต้องทำวันนี้

เปิดโฟลเดอร์ไฟล์งานที่ใช้อยู่ในประเทศตัวเอง แล้วใช้เวลา 30 นาทีแบ่งเขียนเป็นสามช่อง — ใช้ได้เลย · เปลี่ยนแค่ซับ · ทำใหม่ แค่คัดลอกชื่อไฟล์มาก็พอ จำนวนในช่องที่สามคือปริมาณที่ต้องผลิตใหม่สำหรับเกาหลี ส่วนจำนวนในช่องแรกคือไฟล์งานที่ใช้ได้ทันทีวันนี้