ใช้วิดีโอจากบริษัทแม่ในเกาหลีได้ไหม

การนำวิดีโอหนึ่งเรื่องของบริษัทแม่มาใช้ในเกาหลี ไม่ได้แปลว่าต้องทำใหม่ทั้งเรื่อง ช็อตที่มีแต่ตัวสินค้า ช็อตวัตถุดิบและสายการผลิต และภาพโลโก้ ส่วนใหญ่ใช้ต่อได้เลย สิ่งที่ต้องทำใหม่มีสามอย่าง คือ ช็อตที่มีคนพูด ตัวอักษรที่ฝังอยู่ในภาพ และภาพข้อมูลปิดท้าย ตัวอักษรที่ฝังอยู่ในภาพ — ตัวหนังสือที่รวมเป็นเนื้อเดียวกับภาพในไฟล์วิดีโอแล้ว ถ้าไม่มีไฟล์โปรเจกต์ตัดต่อก็ลบออกไม่ได้

ช็อตไหนใช้ต่อได้ และช็อตไหนต้องทำใหม่

ดูต้นฉบับตั้งแต่ต้นจนจบ แล้วทำเครื่องหมายทีละช็อตว่าตรงกับบรรทัดไหนในตารางข้างล่าง

ทำเครื่องหมายครบแล้วจะรู้ว่าต้องแก้รวมกี่วินาที ถ้ายอดรวมเกินครึ่งหนึ่งของความยาวทั้งเรื่อง การประกอบเวอร์ชันเกาหลีขึ้นใหม่จากฟุตเทจต้นฉบับจะเร็วกว่าการไปแก้ของเดิม

ควรใส่ซับไตเติลหรือพากย์เสียง

เส้นแบ่งไม่ได้อยู่ที่งบประมาณ แต่อยู่ที่สายตาคนดูต้องอยู่ตรงไหน วิดีโอที่ต้องมองภาพตลอดให้พากย์ ส่วนวิดีโอที่เสียงต้นฉบับเป็นส่วนหนึ่งของความหมายให้ใส่ซับ

สองอย่างนี้ใช้พร้อมกันก็ได้ — พากย์เสียงแล้วยังเปิดซับไว้ด้วย ซับภาษาเกาหลีอ่านทันเมื่อบรรทัดละ 16-20 ตัวอักษร ไม่เกินสองบรรทัด และค้างบนจออย่างน้อย 1.5 วินาที ถ้าประโยคต้นฉบับยาวก็แบ่งเป็นสองจอ

ความยาวและสัดส่วนภาพต่างกันอย่างไรในแต่ละจุดวาง

บริษัทแม่มักมีงานที่เสร็จแล้วอยู่ชุดเดียว คือแนวนอน 16:9 แต่จุดที่ต้องใช้ในเกาหลีมีมากกว่านั้น และแต่ละจุดต้องการความยาวกับสัดส่วนไม่เหมือนกัน

การครอบตัดงานแนวนอนให้เป็นแนวตั้งจะตัดสองข้างของภาพทิ้ง ถ้าต้นฉบับถ่ายเต็มจนชิดขอบ สินค้าหรือใบหน้าจะโดนตัด ช็อตแบบนี้ต้องจัดตำแหน่งใหม่ทีละช็อตในไฟล์โปรเจกต์ตัดต่อ วิดีโอแนวตั้งมีพื้นที่บนและล่างราว 15% ที่มักถูกปุ่มบนหน้าจอบัง จึงวางตัวอักษรไว้ตรงกลาง

ฉากที่มีคนอยู่ในภาพต้องตรวจอะไรบ้าง

ดูเอกสารกับดูภาพแยกกัน เอกสารคือสัญญากับผู้แสดง ซึ่งมีสี่บรรทัดที่สำคัญ ได้แก่ พื้นที่ที่ใช้ได้ ระยะเวลา ขอบเขตสื่อ และตัดต่อซ้ำได้หรือไม่ ถ้าเป็นสัญญาที่ทำไว้สำหรับใช้ในประเทศตัวเองเท่านั้น ก็นำไปลงในเกาหลีตามเดิมไม่ได้ และถ้าใกล้หมดอายุ ให้จัดการต่ออายุก่อนเริ่มทำเวอร์ชันเกาหลี เพลงประกอบและฟุตเทจที่ซื้อมาก็ตรวจด้วยสี่บรรทัดเดียวกัน

ส่วนภาพให้แยกตามว่าช็อตนั้นกำลังบอกอะไร ช็อตที่บอกว่า "ผลิตที่ไหน" ฉากต่างประเทศกลับเป็นข้อดีในตัวเอง ตรงกันข้าม ช็อตที่บอกว่า "ที่บ้านใช้แบบนี้" มักสะดุดตา เพราะผังครัว ห้องน้ำ หรือเสื้อผ้าตามฤดูกาลไม่เหมือนกัน การถ่ายไม่กี่ช็อตนั้นใหม่ในเกาหลีจึงเร็วกว่า ส่วนช็อตที่เห็นแต่มือมีข้อมูลฉากหลังน้อย จึงใช้ต่อได้เป็นส่วนใหญ่

ตัวอักษรและตัวเลขในภาพต้องแก้ถึงไหน

หน่วยเปลี่ยนเป็นแบบที่ใช้ในเกาหลี — ปริมาตรและน้ำหนักใช้ mL และ g วันที่เรียงปี เดือน วัน ราคาใช้เงินวอนเกาหลี ถ้าแก้แค่ตัวเลขแต่คงเครื่องหมายคั่นหลักพันและจุดทศนิยมแบบเดิมไว้จะดูขัดตา จึงต้องแก้ไปพร้อมกัน

เมื่อมีส่วนประกอบ สรรพคุณ หรือเครื่องหมายรับรองปรากฏบนภาพ ให้จับภาพเฟรมเหล่านั้นส่งไปให้ฝ่ายที่ดูแลการนำเข้าและการจัดจำหน่ายก่อน ขอบเขตของข้อความที่เขียนบนภาพได้ ขึ้นอยู่กับว่าสินค้าถูกจัดอยู่ในหมวดใด ฝ่ายที่รู้หมวดจึงตอบได้ทันที

ภาพข้อมูลปิดท้ายมักมีที่อยู่และเบอร์โทรของประเทศต้นทางอยู่ ถ้าทำเฉพาะจอนี้ขึ้นใหม่แล้วต่อไว้ท้ายเรื่อง ตัวเรื่องหลักก็ไม่ต้องไปแตะ

ต้องขอไฟล์อะไรจากบริษัทแม่ไว้ล่วงหน้า

งานเวอร์ชันเกาหลีไม่ได้เริ่มจากไฟล์วิดีโอที่เสร็จแล้วเพียงไฟล์เดียว ให้ขอเจ็ดอย่างข้างล่างนี้ก่อน

งานที่เสร็จแล้วแบบไม่มีตัวอักษร — งานตัดต่อที่เสร็จก่อนวางตัวอักษรใด ๆ ลงบนภาพ เสียงที่ถอดบทพูดออก — เหลือเพียงเพลงกับเสียงประกอบ ในวงการเรียกว่าแทร็ก M&E ถ้ามีสองอย่างนี้ เวอร์ชันเกาหลีจะกลายเป็นงานวางทับแทนที่จะเป็นงานทำใหม่ และระยะเวลาจะสั้นลง

สิ่งที่ต้องทำวันนี้

ส่งอีเมลหนึ่งฉบับไปหาผู้ที่ดูแลวิดีโอนี้ที่บริษัทแม่ วางรายชื่อไฟล์เจ็ดอย่างในตารางข้างบนลงไปตามเดิม แล้วขอให้เขาเขียนข้างแต่ละบรรทัดแค่ว่า "มี" "ไม่มี" หรือ "ต้องไปหาก่อน" แล้วตอบกลับมา ใช้เวลาเขียนราว 30 นาที

พอคำตอบมาถึง วิธีทำเวอร์ชันเกาหลีก็ตัดสินได้ทันที ถ้ามีไฟล์โปรเจกต์และงานแบบไม่มีตัวอักษร ก็จบที่งานวางทับ ถ้ามีแต่ไฟล์ที่เสร็จแล้ว ก็เปลี่ยนไปทางใส่ซับ หรือถ่ายเฉพาะช็อตที่จำเป็นใหม่ในเกาหลี การขอใบเสนอราคาก็เดินเร็วขึ้นหลังได้คำตอบนี้ — เพราะส่งเงื่อนไขชุดเดียวกันไปถามได้ทุกที่